Asırlık Hüzünler Atlası

İnsan, göz çukurlarında bolca sis biriktiren…
Gözlerimiz asırlık hüzünler atlası
Baştan aşağı gurbet olarak okunuyorken üstelik
ve muallak bir beklentideyken her şey
İki var arasında asılı duran bir yoklukta ruhumuz…

Bazen gark olur gece,
Konuşmadan anlaşmanın hüznüne.
Sabah, bu sessizliğe kurban gitmiş gibi.
İnsan koca dünyayı sırtlar da
Taşıyamaz bir türlü yüreğini göğsünde.
Hüzün, vazgeçilmez türkümüz
ve yazmak asırlık sızısı insanın.

Yalnızdır, kalbinin en tenha sokağına çıkmayan her insan
ve o sokaktan çıkamayan, sonsuz kalabalık…
İnsan acizliği dökülür sol yanımızın dallarından
Kuruyan dudağından yapraklar dökerken insan.

Şehrin hangi kırgın noktasına doğru kıvrılır kırılgan yollar?
Tüm çıkmazlar insanın bir çift gözünde birleşiyorken hem, nereye sahi?
Ki en acılı şiir, bir girift Orta Doğu’yu andırırken gözlerimiz.

Bu şiir İkra'r Dergisi 1. Sayısında yayınlanmıştır.

Zehra Deniz

İkra'r Dergisi Yayın Kurulu Üyesi

One thought on “Asırlık Hüzünler Atlası

  • Mayıs 21, 2020 tarihinde, saat 7:23 am
    Permalink

    Bu dizeler ile yaptığım iç yolculuğumda “kalbinin en tenha sokağın(d)a” türküler söyledim geceden sabaha..

    Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir